اب و هوای برزیل و مناطق دیدنی آن از نظر فوتبال که برزیل | Armin3D.com

اب و هوای برزیل و مناطق دیدنی آن از نظر فوتبال که برزیل

در بخش بدون دسته بندی — admin @ 4:33 pm November 10, 2011

در شمال کشور بریل دارای آب و هوای استوایی دارای متوسط بارندگی است

در مورد کشور برزیل بیشتر بدانیم

برازیلیا
پایتخت  برزیل برازیلیا نام دارد و دارای آب و هوای معتدل و خشک است.
برازیلیا طبق ایده رئیس جمهور برزیل، «کوبیتسشک» مبنی بر توسعه مناطق مرکزی و جلوگیر از تراکم بی‌رویه جمعیت در مناطق ساحلی طرح ریزی شد و بنای آن در سال ۱۹۵۷ میلادی آغاز شد و در سال ۱۹۶۰ میلادی پایتخت و کلیه مراکز تصمیم گیری دولتی به تدریج از ریودوژانیرو به برازیلیا منتقل شد. ابتدا شهر در انزوای جغرافیایی به نظر می‌رسید، اما به سرعت با توسعه راه‌های ارتباطی به نقاط مختلف برزیل و مهاجرت نیروهای متخصص و فنی مورد نیاز، سبب پیشرفت مناطق مرکزی و داخلی کشور شد. امروزه شهر و ساختمان‌های جالب و مدرن آن از طرف یونسکو به عنوان یکی از بهترین نمونه‌های یک شهر از نو طراحی شده، معرفی شده است.
طرح کلی شهر برازیلیا شبیه به یک هواپیمای مسافربری است. در این طرح، مرکز تجاری، بلوک‌های آپارتمانی مسکونی و سفارتخانه‌های خارجی قسمت‌های بالهای آن را اشغال کرده‌اند و اداره‌های دولتی بدنه آن را پر می‌کنند. مراکز کلیدی حکومتی شامل اداره ریاست جمهوری کنگره دادگاه عالی در میدان قوای سه‌گانه، در دماغه این هواپیما و در قسمت شرق این شهر جای داده شده‌اند. محل اقامت رئیس جمهور که «قصر طلوع» نامیده می‌شود، در کرانه غربی دریاچه پارانوا قرار دارد.
در میان جالبترین ساختمان‌های شهر می‌توان به وزارت امور خارجه که در میان باغ آبی احاطه شده توسط آن، شناور به نظر می‌رسد،  کلیسای جامع متروپلیتانا با معماری پیش‌رو که با زبانه‌های بتونی تزیین شده و به یک تاج خار شباهت دارد و همچنین کنگره ملی می‌توان اشاره کرد.
از دیگر بناهای شهر می‌توان به دانشگاه برازیلیا (۱۹۶۱ میلادی)، آمفی‌تئاتر ملی، پارک ملی برازیلیا، باغ‌های گیاه شناسی، باغ وحش و استادیوم ورزشی را نام برد. فرودگاه بین‌المللی برازیلیا در ۱۱ کیلومتری جنوب مرکز شهر، از مهم‌ترین فرودگاه‌های کشور به حساب می‌آید.

سائوپائولو
شهر سائوپائولو پرجمعیت‌ترین شهر آمریکای جنوبی است و یکی از بزرگترین شهرهای جهان در میان تپه‌های ارتفاعات «سرادومار» و در ۶۰ کیلومتری شهر بندری «سانتوس»، مهمترین بندر برزیل در ارتفاع ۷۳۰ متری از سطح دریا واقع شده است. آب و هوای آن زیر استوایی و معتدل است. متوسط دمای تابستانی آن بین ۱۹ درجه تا ۲۷ درجه و متوسط دمای زمستان آن بین ۱۰ درجه تا ۲۰ درجه سانتی گراد متغیر است. این شهر درسال ۱۵۵۴ میلادی توسط مبلغین مذهبی بنا شد و به نام یکی از آنان پائولوی مقدس sao Paulo نام گرفت.
سائوپائولو مرکز تجاری و مالی برزیل است. کلان‌شهر سائوپائولو با بیش از ۵/۲۰ میلیون نفر جمعیت حدود ۱۱ درصد جمعیت کشور را در خود جای داده است. بیش از نیمی از تولیدات صنعتی کشور تنها مربوط به این شهر و مناطق اطراف آن می‌باشد. به لحاظ اقتصادی، تجاری، جمعیتی نیز مهمترین و پیشرفته‌ترین شهر برزیل است.
سائوپائولو شهر پهناوری است. محدوده شهری آن با ۱۵۰۰ کیلومتر مساحت و ۱/۱۱ میلیون نفر جمعیت و ناحیه کلان شهر آن ۷۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت و بیش از ۵/۲۰ میلیون نفر جمعیت دارد.
انگیزه‌های اقتصادی، سبب مهاجرت گروه‌های مختلفی از کشورهای ایتالیا، اسپانیا، پرتغال،‌ آلمان و همچنین اوکراینی، ارمنی، لبنانی، عرب، ژاپنی، چینی، کره‌ای، آفریقایی و یهودی به این منطقه شده است.
مرکز تجاری شهر به Triangulo معروف است. میدان جمهوری یا
praca da Republica یکی از مناطق کلیدی شهر را تشکیل می‌دهد که در خیابان‌های اطراف آن هتل‌ها و رستورانهای زیادی وجود دارد. در مجموع تعداد بی‌شماری از مراکز تجاری مغازه‌ها و موسسات اداری و همچنین تعدادی از مکان‌های دیدنی شهر در این ناحیه واقع شده‌اند. در این منطقه تجاری، بلندترین ساختمان‌های شهر، شامل بنای ۴۲ طبقه ساختمان ایتالیا، در نزدیکی آن آسمانخراش مدرن s شکل ساختمان copam و تئاتر شهر که مخلوطی از هنر معماری جدید و عصر رنسانس ایتالیا است، قرار گرفته‌اند. بنای با عظمت بازار شهری با معماری جالب گوتیک آلمانی در حاشیه شمال شرقی مرکز شهر نزدیکی پارک Dom pedro II واقع شده است.
هسته تاریخی شهر درست در جنوب شرقی منطقه تجاری به مرکزیت کانونی
pateo do colegio واقع شده است. کلیسای کوچک casa de Anchieta که در سال ۱۵۵۴ بنا شده بود، در دهه ۱۹۷۰ تجدید بنا شد. چندین کلیسای تاریخی مهم در این منطقه قرار دارد. کلیسای carom کلیسای san Francisco و کلیسای جامع با سبک جدید گوتیک nossa sengora de assuncao که در میدان  placa de cathedral قرار گرفته است. دانشکده تاریخی و مهم حقوق دانشگاه سائوپائولو چند ساختمان آن طرف‌تر به طرف شرق قرار گرفته است.
دومین مرکز مدرن تجاری شهر در طول خیابان  Avenida paulista درست در جنوب غرب محدوده مثلت تجاری Triangulo قرار گرفته است. تعدادی از فعالیت‌های تجاری، به خصوص مراکز بانکی و مالی در این ناحیه متمرکز یافته است. ساختمان مثلثی مرتفع فدراسیون صنعتی ایالت سائوپائولو همانند برجی در خیابان Avenida paulista قرار دارد. تعدادی ناحیه مسکونی هم در اینجا وجود دارد. مشهورترین تجار شهر و قهوه‌کاران بزرگ، عمارت‌های خود را در امتداد همین خیابان بنا کرده‌اند. ناحیه جنوب این خیابان محله‌های مسکونی
jardim America,jardim paulista نسبتا سطح بالا به حساب می‌آیند. دیگر نواحی مسکونی بخش مرکزی شهر عبارتند از:
jardim Europa , cantareira , Brooklyn
بسیاری از اهالی سائوپائولو در شرایط سختی زندگی می‌کنند. حدود ۳ میلیون نفر زاغه‌های استیجاری معروف به corticos و ۱میلیون در سکونتگاه‌های زاغه‌ای معروف به favelas زندگی می‌کنند. بسیاری از مردمی که از ایالت‌های فقیر شمال شرقی کشور به این منطقه مهاجرت کرده‌اند، در محله زاغه‌نشین وسیعی به نامBras  ساکن شده‌اند.
جمعیت شهر سائوپائولو چندملیتی است و چندین ناحیه مسکونی نزدیک به مرکز شهر به راحتی با گروه‌های مهاجر متفاوت تشخیص داده می‌شوند. مثلا liberdade مرکز تجمع جمعیت ژاپنی‌ها و همچنین چینی‌ها و کره‌ای‌ها است. درست در شرق آن bela vista  یا Bixiga ناحیه ایتالیایی‌هاست. در مجاورت شمال مرکز شهر، Bom Retiro اقامتگاه سنتی لبنانی‌ها و مهاجران عرب است و هنوز حال و هوای خاورمیانه‌ای خود را نگه داشته است.
ناحیه کلان شهر سائوپائولو شامل تعداد زیادی شهر و شهرک اقماری مستقل می‌شود که فعالیت‌های کلیدی صنایع کارخانه‌ای در اطراف آنها و خارج از محدوده شهری استقرار یافته است.

مرکز دانشگاهی شهر سائوپائولو
سائوپائولو با ریودوژانیرو به عنوان مراکز اصلی آموزش و فرهنگی کشور رقابت دارد و دارای تعدادی مرکز آموزش عالی دولتی و خصوصی است.
دانشگاه‌های دولتی عبارتند از: دانشگاه بزرگ sao Paulo (تاسیس ۱۹۳۴ م) که شامل دانشکده مشهور و با نفوذ حقوق است، دانشگاه ایالتی به نام
paulista Julio de Mesquita filho (تاسیس ۱۹۷۶م)
دانشگاه‌های خصوصی عبارتند از: دانشگاه مکنزی که توسط مبلغین مذهبی پرسبیتری از امریکا ایجاد شد (تاسیس ۱۸۷۰)، دانشگاه paulista (تاسیس ۱۹۷۲ م) دانشگاه وابسته به کلیسای کاتولیک سائوپائولو (تاسیس ۱۹۴۶م) و دانشگاه sao judas tadeu ‌ (تاسیس ۱۹۷۱م).

مراکز فرهنگی شهر سائوپائولو
موزه هنرهای شهر سائوپائولو Museu de Arte de sao Paulo در بردارنده بهترین مجموعه هنرغربی در امریکای لایتن از هنرمندان بزرگ این منطقه.
موزه ایالتی سائوپائولو Museu de Arte de sao Paulo در خصوص هنر برزیلی
موزه هنر مقدس Museu de Arte sacra که بر هنرها و ساخته‌های مذهبی تمرکز یافته است.
دیگر موزههای مهم سائوپائولو عبارتند از:
موزه هنر مدرن  Museu de Arte de moderna
موزه هنر معاصر Museu de Arte de sao contepracea
موزه هوانوردی Museu de Aereonautico
موزه رسم اجدادی Museu de Folkore
خانه باندیرانته casa do banderante
موزه تصویر و آهنگ Museu de Imagem e de som
موزه پائولیستا museu paulista
و موزه museu lasar segall
همچنین جشنواره نمایش دوسالانه سائوپائولو در سال‌های فرد بین ماه‌های اکتبر تا دسامبر برنامه‌های هنری نمایشی اجرا می‌کنند.
دو انجمن موسیقی در شهر به نام‌های سمفونی ارکستر سائوپائولو و سمفونی ارکستر شهری به فعالیت مشغول‌اند. در مکانی به نام Estacao da luz (ایستگاه نور) نیز موزه زبان پرتغالی‌ در بزرگترین شهر پرتغالی زبان جهان دایر شده است‌.
مراکز تفریحی سائوپائولو
فعالیت‌های تفریحی گوناگون در سائوپائولو انجام می‌شود. باغ‌های گیاه‌شناسی و باغ وحش سائوپائولو در ۱۴ کیلومتری جنوب مرکزی شهر واقع شده‌اند. در نزدیکی باغ وحش بازدید‌کنندگان می‌توانند سوار بر وسیله‌ای به نام samba safari در یک مسیر ۴ کیلومتری در داخل پارک parquet  samba safari حیوانات قاره افریقا را در فضای باز مشاهده کنند.
انستیتوی مشهور حهانی بوتانتان Instituto Butantan به مرکز تحقیقاتی در مورد مارک‌های جهان و یکی از دیدنی‌های عامه پسند به شمار می‌رود.
پارک‌شهر که در ۶ کیلومتری جنوب مرکز شهر واقع شده بزرگترین پارک شهر و مرکز اصلی تفریح ساکنان به شمار می‌رود. بنای یادبود هرمی شکل، یادبود قربانیان شورش سال ۱۹۳۲ بر علیه حکومت در مجاورت آن قرار دارد.
نمایشگاه آبزیان در جنوب غربی و پارک طبیعی در شرق از دیگر دیدنی‌های شهر هستند. از استادیوم‌های بزرگ ورزشی شهر یکی Estadio morumbl و دیگری Estadio do pacaembu می‌باشند.
پیست بزرگ اتومبیلرانی Autodromo de Interlagos هم در جنوب شهر واقع شده است.

حمل و نقل و ارتباطات
اهمیت اقتصادی سائوپائولو سبب شده که این شهر بزرگترین مرکز انشعاب جاده‌ها، بزرگراه‌ها و خطوط راه‌آهن برزیل باشد. بندر سانتوس santos در ۶۰ کیلومتری جنوب مرکز شهر واقع شده که بزرگترین بندر کشور به حساب می‌آ‌ید و بیشترین ارتباط دریایی بازرگانی بین‌المللی و داخلی سائوپائولو از طریق این بندر انجام می‌گیرد و توسط راه آهن و دو بزرگراه به شهر متصل می‌شود. سائوپائولو چهار ایستگاه راه آهن دارد که از آنها سرویس‌های منظم ریلی به نقاط مختلف کشور انجام می‌شود. شهر سائوپائولو دارای یک شبکه گسترده مترو یا راه‌آهن زیرزمینی است که با چندین خط، ارتباط بیشتر مناطق هسته شهر را تامین می‌کند. همچنین شهر دارای سه فرودگاه می‌باشد: فرودگاه کنگنیاس در ۹ کیلومتری جنوب مرکز شهر واقع شده و پروازهای داخلی به نقاط مختلف کشور از آن انجام می‌گیرد و شلوغ‌ترین فرودگاه کشور است. فرودگاه بین‌المللی گورولیوس در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر که مهمترین فرودگاه بین‌المللی برزیل است و بیشترین تعداد پروازهای خارجی برزیل از این فرودگاه انجام می‌شود و دیگری فرودگاه کوچک campo de marte در ۴ کیلومتری شمال مرکز شهر که تنها برای پرواز بالگردها و هواپیماهای شخصی قابل استفاده است.

ریودوژانیرو
دومین شهر بزرگ و پرجمعیت برزیل بر کرانه اقیانوس اطلس و مرکز ایالت ریودوژانیرو است. وقتی کاشفان پرتغالی در اول ژانویه ۱۵۰۲ میلادی به دهانه خلیج «گوانابارا» یعنی محل فعلی شهر رسیدند آن را مدخل رودخانه بزرگی تصور کردند و آن را به پرتغال ریودوژانیرو، یعنی رود ژانویه نامیدند.
آب و هوای ریو، استوایی با میانگین بارندگی سالانه ۱۱۷۰ میلیمتر می‌باشد. میانگین متوسط دمای سالانه آن بین ۲۰ تا ۳۰ درجه می‌باشد، اما در فصل مرطوب تابستان (بین ماه‌های دسامبر تا مارس) گاه تا ۳۵ درجه نیز می‌رسد. البته نسیم دریایی سبب تعدیل دمای هوا در طول سال می‌گردد.
ریودوژانیرو شهر شگفت انگیزی است. موقعیت خیره کننده طبیعی آن  بین کوهستان و دریا و کوه‌های کله قندی شکل، همه زیبایی بدیعی به آن داده‌اند. ریو بر کرانه غربی خلیج گواناباوا بر جلگه باریک و مسطح ساحلی در مجاورت کوهپایه‌های ارتفاعات برزیل واقع شده که با گسترش شهر، به دامنه رشته‌ کوههای ساحلی کشیده شده است.
زیباترین شهر کشور همیشه محل جذب گردشگران داخلی و خارجی بوده است.
محدوده شهر ریو با ۱۱۷۰ کیلومترمربع مساحت و ۶/۵ میلیون نفر جمعیت و ناحیه کلان شهر ریو با ۶۵۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۵/۱۱ میلیون نفر جمعیت، ۱۳ شهر دیگر را در برمی‌گیرد. شهر ریو با یک پل بزرگراهی به طول ۱۴ کیلومتر بر روی خلیج گوانابارا به شهرهای حومه‌ای شرق خلیج مزبور متصل شده است.
موقعیت‌ جغرافیایی شهر سبب شده که مهندسین شهرسازی تمهیداتی برای تسهیل رفت و آمد به کار ببندند. به طول مثال بر تپه «سان آنتونیو»  چند تونل ساخته شده و چند پروژه برای تعریض سواحل و گسترش شهر به خلیج گوانابارا انجام شده و چند پروژه برای تعریض سواحل و گسترش شهر به خلیج گوانابارا انجام شده است.
می‌توان شهر ریو را به سه ناحیه اصلی تقسیم نمود: هسته مرکزی و تاریخی در سمت شرق رشته کوه «سرا دا کاریُکا» که یک رشته کوه کوچک ساحلی شرقی – غربی است، ناحیه شمالی که در شمال غرب هسته مرکزی قرار گرفته و ناحیه جنوبی که در جنوب و جنوب غربی هسته مرکزی واقع شده است.
رشته کوه سرا دا کاریُکا مرکز طبیعی بین نواحی شمالی و جنوبی شهر را تشکیل داده است.
منطقه تجاری شهر به مرکزیت دو خیابان Avenida Branco و
presidente Vargas  Avenida تراکم یافته است. متروی شهر این دو خیابان را تا مرکز شهر دنبال می‌کند. مرکز شهر شامل تعداد زیادی ساختمان بلند اداری است که خیابان‌های مجاور آنها در طول روز مملو از وسایط نقلیه و عابران پیاده است. بیشتر ادارات دولتی، بانک‌ها، موسسات مالی، آژانس‌های مسافرتی و ساختمان‌های تجاری در مرکز شهر واقع شده‌اند. موزه‌ها، کلیساهای دوره مستعمراتی و ساختمان‌های عمومی قابل توجهی در این ناحیه قرار دارند.
نواحی صنعتی و حومه فقیر نشین مثل شهرداری‌های نوا ایگواسو، سائو ژوا مریتی و دوک دکاسیاس در ناحیه شمالی شهر بنا شده‌اند. ناحیه جنوبی شهر به طور وسیعی مسکن طبقه مرفه شهر ریو است. این ساکنین ثروتمند در مناطقی ساحلی
Copacabana,ipanema,leblon,Gavea زندگی می‌کنند. کمی دورتر در قسمت غرب Barra ea Tijuca در طول ساحل شیک‌ترین محله ریو به حساب می‌آید. سکونت‌گاه‌های زاغه‌ای که در برزیل به favelas معروفند، در سرازیری‌های تند و دامنه‌های پرشیب تپه‌های مشرف بر شهر و اغلب در مجاورت محله‌های ثروتمند بنا شده‌اند. Rochina بزرگترین زاغه‌نشین شهر است که با ۲۵۰ هزار نفر جمعیت در ناحیه جنوبی و در نزدیکی محله ثروتمند نشین Gavea واقع شده است.
مردم ریو در میان برزیلی‌ها به آسان‌گیری، مهربانی، خوش طبعی و خوش‌گذرانی معروفند. نژاد مردم ریو بازتاب تاریخ این شهر است که شامل افریقایی‌ها، اروپایی‌ها و بومیان برزیل می‌شود.
نزدیک به ۶۵% جمعیت پیشینه افریقایی دارند که این افراد با ازدواج با دیگر نژادها اختلاط نژادی وسیعی را که خصوصیت جامعه برزیلی باشد را سبب شده‌اند.
البته سفیدپوستان، علاقمند به داشتن امتیازات و موقعیت‌های اقتصادی و اجتماعی بیشتری نسبت به دیگران هستند.

مراکز دانشگاهی ریودوژانیرو
گرچه ریو بزرگترین شهر یا پایتخت برزیل نیست اما نقش تاریخی آن به عنوان سرآمد مراکز شهری کشور باعث شده است تا مهمترین شهر کشور در حوزه آموزش، فرهنگ و هنر ‌باشد. دانشگاه‌های دولتی عبارتند از: دانشگاه فدرال ریودوژانیرو (تاسیس ۱۹۲۰ میلادی) با بیش از ۳۰۰۰۰ دانشجو و دانشگاه ایالتی ریودوژانیرو.
دانشگاه‌های خصوصی ریو عبارتند از:
دانشگاه candido mendes (تاسیس ۱۹۸۱ میلادی)
دانشگاه Gama Filho (تاسیس ۱۹۷۲ میلادی)
دانشگاه وابسته به کلیسای کاتولیک ریودوژانیرو (تاسیس ۱۹۴۱ میلادی) و دانشگاه santa ursla (تاسیس ۱۹۳۸ میلادی)
مراکز فرهنگی شهر ریودوژانیرو
کتابخانه ملی biblioteca Nacional با ساختمانی به سبک معماری کلاسیک جدید.
موزه‌های مهم ریو عبارتند از:
موزه ملی  Museu nacional do rio de janeiro، نمایشگاه بزرگی از تاریخ کشور از  فسیل‌های ماقبل تاریخ تا مطالعات انسان شناسی مردم معاصر برزیل.
موزه هنر مدرن (نمایشگاهی از هنر و فرهنگ و پرجنب و جوش محلی)، موزه ملی هنرهای زیبا (گردش بی‌نظیری از هنرهای زیبای قرون متمادی، یادآور موزه لوور پاریس و در بردارنده بیش از ۲۰۰۰۰ اثر نقاشی و مجسمه سازی)
موزه تاریخ ملی، موزه سرخپوست (بومیان امریکا)(مجموعه‌ای ساختگی از داستان مردم بومی برزیل از طریق نمایش لباس، جواهرات، سلاح، وسایل زندگی و نمونه‌هایی از موسیقی به زبان آنها)، موزه Carmen Miranda و chakra do ceu، تئاتر شهر هم از روی ساختمان اپرای پاریس نمونه سازی شده و در سال ۱۹۰۵ ساخته شده است.
معماری یکی از چشم‌اندازهای مهم شهر است، معماری مذهبی شامل صومعه «کُن‌وٍنتو دو سائو آنتونیو» که در سال ۱۶۰۸ ساخته شده و گفته می‌شد که قدیمی‌ترین ساختمان مذهبی شهر است، صومعه «موستریو دو سائو بنتو» با سبک معماری باروک قرن هجدهم، با مجمرهای نقره‌ای در دو طرف و قربانگاه طلایی هفت ردیفی درست شده از تزئینات داخلی که در ابتدای قرن ۱۷ ساخته شده است.
کلیسای lgreja nossa senhora da candelaria  (ساختمان این کلیسای باشکوه که بیشترین تزئینات را در طول دوره امپراتوری داراست در سال ۱۷۷۵ میلادی شروع و بیش از یک قرن به طول انجامید و گفته می‌شود زیباترین کلیسای شهر است.)
دیگر دیدنی‌های شهر عبارتند از: قصر سلطنتی palacio imperiais  که در چندین بلوک غرب فرودگاه سانتوس دومونت واقع شده و در اصل به عنوان عمارت فرماندار مستعمراتی برزیل در سال ۱۷۴۳ میلادی بنا شده و بعد از این که شهر تبدیل به پایتخت امپراطوری شد به قصر سلطنتی تبدیل شد. اخیرا این بنا تعمیر شده و محل یک مرکز فرهنگی است. بنای جالب دیگر قصر palacio do catete است که در مرکز شهر واقع است و محل اقامت رئیس جمهور از ۱۸۹۸ تا ۱۹۵۴ میلادی بوده و در حال حاضر محل موزه جمهوری museu da republica است که بیانگر تاریخ برزیل از زمان تشکیل جمهوری در سال ۱۸۸۸ میلادی است.
قصر plalcio itamaraty، این گنجینه به سبک کلاسیک نوین در سال ۱۸۵۳ میلادی توسط شخص ثروتمندی ساخته شد و محل اقامت چندین رئیس جمهور و حالا محل موزه‌ای است که به تاریخ دیپلماتیک اختصاص داده شده است. شورای قانون گذاری ایالتی هم در قصر palacio tirademtes قرار دارد که زمانی محل مجلس شورای فدرال در زمان پایتختی ریو بوده است. کانال انتقال آب کاردیکا lapa-Aqueducto da carioca از ۱۸۹۶ میلادی جهت انتقال آب از رود کاریکا carioca از کوهستان serra da caropca به شهر ریو ساخته شده که به شکل پل‌های رومی در مرکز شهر واقع شده و به lapa معروف است. با گذر از معماری قرن‌های ۱۷ و ۱۸ و ۱۹ شهر ریو به ساختمان‌های جدید به سبک فوق مدرن پتروبراس petrobras (مرکز شرکت نفتی ایالتی) و کلیسای جامع cathedral metropolitana با شیوه معماری جدید برمی‌خوریم.
اما مشهورترین نشان‌های شهر یکی کوه کله قندی pao de acucar با ۴۰۴ متر ارتفاع، که بر روی شبه جزیره‌ای که کاملا به داخل خلیج گوانابارا پیش رفته واقع شده و دیگر تندیس بزرگ مسیح رهایی بخش یا  estarua do cristo redentor با ۴۰ متر ارتفاع با دستان کشیده و چهره‌ای خوشامدگو بر فراز کوه Corcovado با ارتفاع ۷۰۴ متر رشته کوه ساحلی serra da carioa مشرف بر شهر قرار گرفته و از بیشتر مناطق ریودوژانیرو قابل مشاهده است و سمبل شهر ریو به حساب می‌آید.

مراکز تفریحی ریو
مراکز تفریحی شهر ریو فراوان است. سواحل شنی وسیعی در حاشیه جنوبی شهر و در طول اقیانوس اطلس مورد استفاده ساکنین و جهانگردان است. پارک ملی وسیع »تیژوکا» در خارج محدوده شهری، بر ارتفاعات رشته کوه کاریکا و شامل بقایای جنگل‌های پرباران گرمسیری است که زمانی تمام منطقه را پوشانده بود. پارک‌های مهم در محدوده شهری عبارتند از پارک Quinta da boa vista (محل موزه ملی)، باغ گیاه‌شناسی jardim botanico ، پارک لاژ و پارک فلامنگو که در آن‌ها ساکنین و جهانگردان به گردش، بالا رفتن از سرآشیبی، سرسره بازی، دویدن، پیاده روی و دوچرخه‌سواری، می‌پردازند.
Largo do boticario نیز یکی از محله‌های شهر ریو و در پای کوه Corcovado واقع شده است، خانه‌های آجری و سفالی و خیابان‌ها و کوچه‌های سنگفرش و فواره و آب‌نما از مشخصات این محله زیبا است. باغ وحش شهر (Jaghdim zoologico) هم یکی از دیدنی‌های شهر و در محدوده پارک در حال توسعه (Quinta da Boa Vista) قرار گرفته است.
بزرگترین استادیوم ورزشی جهان به نام ماراکانا(ن) با گنجایش ۱۸۰۰۰۰ تماشاگر که در بازی‌های فوتبال تیم مورد علاقه خود را تشویق می‌کنند، در مجتمع بزرگ ورزشی ماراکانا(ن) و در نزدیکی پارک واقع شده است. استادیوم سوارکاری گاوا با یک منظره کوهستانی پذیرای بیش از ۳۵۰۰ تماشاگر مسابقات اسب سواری است که در نزدیکی دریاچه «فریتاس» قرار گرفته است. مسابقات اتومبیلرانی هم در پیست اتومبیلرانی «نلسون پیکت» (که به نام اتومبیلران معروف برزیلی که در طول زندگی خود ۲۳ بار به قهرمانی در مسابقات بین‌المللی رسید نام گذاری شده) به طول ۱ کیلومتر و ظرفیت ۸۰۰۰ تماشاگر در حومه جنوب غربی شهر قرار دارد.
اما سرآمد جاذبه‌های توریستی شهر ریو مراسم کارناول است. یک جشنواره بزرگ که هر سال اواخر فوریه یا اوایل مارس درست قبل از شروع ایام روزه کاتولیک‌ها برگزار می‌شود. در طول هفته‌های قبل از شروع کارناول، شهر پذیرای هزاران توریست است تا شاهد فضای شادی و هیجانی که از بزم‌های خیابانی با رقصsamba  و راهپیمایی با لباس‌های سنتی تزیین شده و دسته‌های طبل زن که در طول مسیر به اجرای نمایش می‌پردازند، باشند. البته تماشایی‌ترین بخش این نمایش باشکوه در محلی به نام سَمبادرُم که استادیوم بزرگی است و مخصوص همین جشن باشکوه ساخته شده، انجام می‌شود.

حمل و نقل و ارتباطات شهر ریو
در ریو شبکه اتوبوسرانی گسترده‌ای مناطق مختلف را به هم وصل می‌کند. تاکسی هم در مراکز تجاری و توریستی به وفور یافت می‌شود. یک سیستم مترو یا راه‌اهن زیرزمینی هم مرکز شهر را به منطقه تجاری متصل می‌کند. همچنین چند رشته راه آهن ارتباط شهر را با مناطق حومه برقرار می‌سازد. برای سهولت در امر رفت و آمد خودروها، مهندسین شهرسازی تدابیری اندیشیده‌اند و تونل‌های زیادی با گذر از کوه‌های اطراف شهر ارتباط مناطق مختلف را میسر می‌سازند. یکی از بزرگترین آن‌ها تونل بزرگراهی «آندره ربوساس» است که با گذر از رشته کوه «سرا دا کاریکا» ارتباط مناطق شمالی و جنوبی شهر را آسان ساخته است.
یک پل بزرگراهی ۱۴ کیلومتری هم که پل ریو – نیتروی نام دارد بر روی خلیج گوانابارا کشیده شده تا ارتباط شهر ریو را با شهرهای نیتروی و سائوکونسالو در شرق خلیج گواناباوا برقرار سازد.
شهر ریو از طریق راه‌آهن و بزرگراه به خوبی با دیگر مناطق برزیل در ارتباط است. بندر ریو هم دومین بندر بزرگ برزیل است.
دو فرودگاه مهم شهر ریو عبارتند از: یکی فرودگاه سانتوس دومونت در شرق مرکز شهر که تعدادی از پروازهای به مقصد سائوپائولو از آن انجام می‌شود و دیگری فرودگاه بین‌المللی گالئائو که در ۲۰ کیلومتری شمال مرکز شهر ریو و بر جزیره گورنادر قرار گرفته و یکی از بزرگترین فرودگاه‌های برزیل به حساب می‌آید و ارتباط هوایی مناطق مختلف داخل و خارج کشور را با شهر ریو برقرار می‌سازد. پروازهای بین‌المللی زیادی از این فرودگاه انجام می‌شود‌.

مسائل امروز
ریو یکی از زیباترین شهرهای برزیل است. اما در حاشیه‌های آن زاغه‌نشین‌هایی که سراشیبی تپه‌های مشرف بر شهر را در برگرفته‌اند، بیش از ۲۰ درصد جمعیت شهر را در خود جای داده‌اند. این زاغه‌نشینان در شرایط خطرناکی از فقدان حداقل امکانات رفاهی و بهداشتی زندگی می‌کنند. بیکاری و فقر شدید این گروه سبب ارتکاب جرم‌های سنگین شده که دولت را نگران کرده است‌.
جمهوری فدراتیو برزیل بزرگ‌ترین و پر‌جمعیت‌ترین کشور آمریکای جنوبی است. پایتخت آن برازیلیا و زبان رسمی آن پرتغالی است

برزیل که منطقه وسیعی را بین مرکز آمریکای جنوبی و اقیانوس اطلس در بر می‌گیرد، شرقی‌ترین کشور قاره آمریکاست و با کشورهای اروگوئه، آرژانتین، پاراگوئه، بولیوی، پرو، کلمبیا، ونزوئلا، گویان، سورینام و گویان فرانسه هم‌مرز است. در حقیقت، برزیل به جز اکوادور و شیلی با تمامی دیگر کشورهای آمریکای جنوبی مرز مشترک دارد.

برزیل دارای زمین‌های کشاورزی گسترده و جنگل‌های استوایی است. و با داشتن منابع طبیعی گسترده و نیروی کاری غنی قدرتمندترین اقتصاد آمریکای جنوبی است.

برزیل مستعمره پرتغال بود و این کشور تنها کشور قاره آمریکاست که مردم آن به زبان پرتغالی سخن می‌گویند. برزیل کشوری چندملتی است و جمعیت آن متشکل از نژادهای اروپایی، سرخ‌پوستان آمریکا، آفریقائیان و نیز آسیائیان است. مذهب اصلی این کشور کاتولیک کلیسای روم استبرزیل محدوده‌ای وسیع از سواحل شرقی آمریکای جنوبی را اشغال کرده‌است و همچنین شامل مناطق بسیاری از مرکز این قاره نیز می‌شود. و با کشورهای اروگوئه در جنوب و آرژانتین و پاراگوئه در جنوب غربی همچنین با بولیوی و پرو در غرب و با کلمبیا در شمال شرقی همسایه‌است و با ونزوئلا و سورینام و گویان و در آنطرف آب با گویان فرانسه نیز در شمال مرز مشترک دارد. این کشور از شمال به نیمکره جنوبی کشیده شده‌است.

عواملی چون اندازه و آب و هوا و منابع طبیعی غنی این کشور را متمایز کرده‌است. برزیل پنجمین کشور از لحاظ وسعت در جهان بعد از کشورهای روسیه ٬ کانادا٬ چین و آمریکا است. و در قاره آمریکا(شمالی و جنوبی) سومین کشور از لحاظ وسعت می‌باشد. وسعت این کشور ۸٫۵۱۱٫۹۶۵ کیلومتر است که ۵۵٫۴۵۵ کیلومتر آن را آب شامل می‌شود.

عوارض زمین در برزیل نیز تنوع بسیار زیادی دارد که شامل تپه‌ها، کوهها،جلگه‌های پست کوه‌هاو زمینهای بایر است. ارتفاع بیشتر مناطق برزیل بین ۲۰۰ تا ۸۰۰ متر است. مناطق مرتفع اصلی بیشتر در قسمت جنوبی کشور قرار دارند و کلا بخش جنوبی کشور ناهموارتر است. از دیگر ویژگی‌های جغرافیایی برزیل وجود رود آمازون در این کشور است که بزرگترین و پر آب‏ترین رود دنیا و دومین رود طویل جهان است. این رود به اقیانوس اطلس میریزد.

تنوع آب و هوایی زیادی در برزیل وجود دارد اما بخش بزرگی از آن گرمسیری است و پوشیده از جنگلهای بارانی آمازون که در حوضه آب ریز رود آمازون بوجود آمده‌اند.با این حال برزیل دارای پنج آب و هواست که عبارتند از گرمسیری در مرکز ٬ کوهستانی ٬ نیمه خشک در شمال شرقی ٬ استوایی در شمال و معتدل در جنوب. آب و هوای استوایی به صورت بسیار بارز در شمال این کشور دیده می‌شود این مناطق به صورت واقعی فصل خشک نداند و در واقع فصل خشک آنجا تنها کمتر از فصل بارانی بارش دارد اما آن میزان بارش هم قابل توجه‌است.

برزیل اکوسیستم متنوعی دارد و تنوع زیستی جانوری و گیاهی در این کشور بسیار زیاد است به طوری که کارشناسان انواع گیاهان و جانوران در این کشور را بالغ بر ۲ میلیون نوع تخمین زده‌اند. پستانداران بزرگ در این کشور شامل جگوار ٬ لئو پارت که هر دو نوعی پلنگ هستند و خوکهای وحشی ٬ خوکان خرطوم دار ٬ مورچه خوارها ٬ تنبلها ٬ روباه‏ها ٬ اپوسوم و گورکن هستند.گوزن در جنوب برزیل به وفور یافت می‌شود و میمونها نیز در جنگلهای پر باران شمالی زیست می‌کنند.اما در سالیان اخیر بسیاری از عوامل انسانی و اقدامات مانند ساخت بزرگراه ٬ قطع درختان برای مصرف چوب آنها ٬ کشاورزی و زراعت ٬ استخراج معادن و ساخت سد که باعث زیر آب رفتن بخشی از دره‌ها شده‌است این اکوسیستم غنی را تهدید می‌کند.

برزیل دارای تنوع زیستی بسیار زیادی است، و بسیاری از نژادها و گروه‌های قومی را درخود جای داده‌است. در کل، برزیلی‌ها نوادگان چند گروه مهاجر هستند:

سرخ‌پوستان آمریکا، بومیان برزیل، که نوادگان گروه‌های انسانی هستند که در حدود ۹۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح، از سیبری به سمت برزیل مهاجرت کردند و با عبور از تنگه برینگ به برزیل رسیدند.

استعمارگران پرتغالی، که از زمان کشف برزیل در سال ۱۵۰۰ تا زمان استقلال این کشور در سال ۱۸۲۲به این کشور مهاجرت کردند.

بردگان

بیشتر مردم برزیل کاتولیک هستند. برزیل دارای بیشترین شمار کاتولیک‌ها در بین کشورهای جهان است

جاذبه های برزیل

1- مجسمه مسیح

کوه کروکوادو در مرکز شهر ریو است که شهرتش را مدیون مجسمه عیسی مسیح است و در بالای بلندی آن جای گرفته است.در هرجای شهر که باشید میتوانید این کوه و مجسمه را ببینید.گاهی در روزهای ابری مجسمه در هاله ای از مه فرو میرود و اینگونه اسرارآمیزتر نشان داده میشود

کوه Corcovado در پارک جنگلی tijuca واقع شده است.این کوه ارتفاعی معادل ٧١٠ متر دارد که مجسمه مسیح در نوک آن قرار دارد.نام کوه در زبان بومی برزیلی به معنی “پشت گردن” است زیرا کوه شکلی این چنینی را در ذهن تداعی میکند.برای رسیدن به بالای کوه ترامواهایی برقی ساخته شده که از ایستگاه پای کوه شما را سوار میکند و در میانه راه هم اگر دلتان بخواهد توقف کرده و پیاده تان میکند.ایستگاه آخر جایی است که شما پیاده میشوید و با پله برقی ادامه مسیر را تا پای مجسمه طی میکنید.مجسمه ارتفاع ٣٠ متری دارد که روی یک پایه ٨ متری ساخته شده که کلا ارتفاع آن را به ٣٨ متر میرساند و یکی از بلندترین مجسمه های جهان میباشد .به تازگی در لیست عجایب هفتگانه جهان هم وارد شده است.هزینه ساخت آن توسط کلیسای کاتولیک پرداخت شد که در سال١٩٢٢ ساخت آن شروع و سال ١٩٣١ به پایان رسید.

صورت مجسمه به سمت شرق است و با دستهایی باز کل شهر ریو را در حمایت خود گرفته است آنها معتقدند که با این دستهای باز علاوه بر حمایت آنها به مردم خوش آمد گویی میکند.جنس مجسمه از سیمان بوده که روکشی از سنگ صابونی روی آن قرار دارد که مجسمه را از خطر برق گرفتگی در طوفان محافظت میسازد.

2-جزیره سن برناردو

آنچه در بدو ورود به جزیره چشمها را خیره میکند زلالی باورنکردنی آب دریاست که در کنار شنهای طلایی ساحل زیر تابش نور آفتاب دیده می شود در کنار ساحل ردیف تختها قرار گرفته در کنار ساحل لنگر زنگ زده قدیمی به گل نشسته است که جزیره را اسرارآمیزتر میسازد.

جزیره سن برناردو در دل اقیانوس آرام و در خلیج بینهایت زیبای Sepetiba متعلق به یک زوج خوش سلیقه و اهل دل ایتالیایی است.خانم و آقای Giovannetti زوج مسنی هستند که سالهاست این جزیره را در تملک خود دارند و همانجا زندگی میکنند.آنها در این جزیره جز ساخت چند ویلای کوچک هیچ تغییری ایجاد نکرده اند.به خاطر همین فضا بسیار بکر و دست نخورده باقی مانده است.آنها در طول هفته همانجا سر میکنند و میزبان توریستهایی هستند که از تورهای یک روزه این جزیره استفاده میکنند.

این چند ویلای زیبا همه با چوب ساخته شده اند که نمایی رنگارنگ شبیه خانه های عروسکی دارند که هریک به منظور خاصی هستند.رستوران ایتالیایی-یک مغازه کوچک خرید صنایع دستی-انبار -کلیسای کوچک و خانه شخصی آنها تمام این جزیره را تشکیل میدهند.آنچه جالب است دیدن این کلیسای کوچک و زیبا است که برای این زوج هنرمند ساخته شده است تا در دل تنهاییهایشان وقتی و جایی برای خدا داشته باشند.داخل کلیسا محراب کوچک و چند نیمکت چوبی است

3-کوه “شوگرلوف”

.کوهی که از هر کجای ریو قابل دیدن است و یکی از جذابیتهای این شهر محسوب میشود.قله این کوه بر خلیج گوآنابارا و رو به اقیانوس اطلس گسترده است.ارتفاع کوه ١۴٠٠ متر از سطح دریاست.

عده ای معتقدند که علت نام گذاری این کوه به خاطر شکل ظاهریش که شبیه کله قند است میباشد.عده ای دیگر هم میگویند که نام کوه از زبان بومی سرخپوستی گرفته شده و به معنی “کوه بلند” است.برای رسیدن به بالای کوه از یک تله کابین شیشه ای استفاده می شود که در هربار جابجایی ٧۵ مسافر را در ٢٠دقیقه به بالا و یا پایین کوه میبرد.البته مسیر از دو بخش تشکیل شده است.این تله کابین در سال ١٩١٢ ساخته شد و بعد ها از یک کابین به ٢ کابین زسید

4- شهر ریو

شهری کوهستانی و دریایی با ساحل زیبای کاپاکوبانا که جزو معروفترین سواحل جهان است.ریو قشنگترین شهر برزیل است که عمده شهرتش را هم مدیون ساحل شنی و دریای زیبایش است.مردم این شهر هم آدمهای شاد و سرحال و با خلق و خوی گرم و مهمان نواز هستند که در کنار آنها بودن روحیه مضاعف به آدم میدهد

از شمال به حنوب این شهر در محاصره خلیج “گوانابارا “قرار دارد .در ژانویه ١۵٠٢ که ۴ پرتغالی برای اولین بار بار از اقیانوس اطلس به اینجا رسیدند تصور کردندکه به دهانه یک رود رسیده اند.به همین دلیل نام این شهر را “ریودوژانیرو” یعنی “رود ژانویه” نهادند.به علت قرار گرفتن شهر در کنار خلیج ،از هر سمتی که در شهر حرکت کنید چشم انداز زیبای دریا را خواهید داشت

5-ساحل معروف کوپاکابانا

ساحل معروف کوپاکابانا که به خاطر پلاژ ۴ کیلومتریش شهرت جهانی دارد. این ساحل در سال 1920 پس از احداث هتل کوپاکابانا پالاس ، تنها هتل لوکس آن دوره سراسر آمریکای لاتین مشهور شد. اینجا به بهشت موج سواران معروف است.در هرگوشه و کنار مغازه های فروش کالاهای شنا و خصوصا لوازم موج سواری را میبینید.

Be Sociable, Share!

نظرات »

فعلا نظری ثبت نشده است

RSS نظرات برای دنبال کردن نظر ها. آدرس تراک بک

لطفا از فرم زیر نظر دهید

Powered by Armin3D.com™ © 2004/2014 - All Rights reserved ® - Contact us